Soms vergeten belastingplichtigen wel eens dat kosten enkel aftrekbaar zijn in de mate dat ze beroepsinkomsten genereren… of misschien beter verstaanbaar, als de kosten beroepsmatig zijn! En er wordt ook te weinig bij stil gestaan dat het bewijs van dit beroepsmatig karakter door de belastingplichtige moet geleverd worden.

Een bloemlezing van enkele recente ervaringen bij fiscale controles… waarbij opnieuw de regel geldt: Een verwittigt man…

- restaurantbonnetjes: best de naam van de persoon (klant/leverancier) vermelden met wie je ging lunchen of dineren
- onderhoudswerken aan gebouwen: altijd duidelijk werfadres laten vermelden en aard van de werkzaamheden (indien verwezen wordt naar offerte, offerte aan de factuur pinnen)
- relatiegeschenken: opletten voor het bedrag (voor grote geschenken moeten inkomstenfiches opgesteld worden!)
- relatiegeschenken: vermelden aan welke relaties uitgedeeld en/of in kader waarvan (geboorte, …)
- relatiegeschenken: duidelijk vermelden wat gekocht werd (dus niet gewoon referte ‘relatiegeschenk’ op factuur laten zetten)
- publiciteit: duidelijk vermelden wat de tegenprestatie is (vb niet enkel ‘sponsoring’, maar wel ‘logovermelding op affiches en flyers’)
- publiciteit: voor grote bedragen onderliggende contracten kunnen voorleggen
- lidgelden: bijdragen aan serviceclubs of golfclubs worden in de regel verworpen alhoewel de rechtspraak verdeeld is; wil je toch proberen, zorg dan voor lijsten van verkopen aan relaties die je in de betreffende club hebt gemaakt
- investeringen: opletten met zaken zoals wasmachines, ijskasten, sanitair… de controle zal het betreffende toestel willen zien – ook de aankoopfactuur moet voldoende duidelijk zijn (artikelnummer)

Een nieuwe aanpak van de fiscus… aangekondigde controles, en dit om misbruik te vermijden.

Vooreerst wil de administratie af van de mythe dat de kans op controle klein is in België. Voor het jaar 2012 wil de administratie zo 75.000 bedrijven controleren… 10 keer meer dan in 2010!

En men gaat nog een stap verder; men gaat zich immers zeer doelgericht focussen op ‘risicobedrijven’.

Een greep uit de ondernemingen die men sneller en intensiever ‘op het rooster’ wil leggen:

- verkoop via internet (veel administratieve mankementen, vaak foutieve BTW toepassing)
- vruchtgebruikconstructies (waardering, professioneel gebruik, verdeling kosten tussen naakte eigenaar en vruchtgebruiker)
- managementvennootschappen (zijn de vergoedingen verantwoord, bewijs van prestaties, fiscale constructies)
- patrimoniumvennootschappen (professioneel gebruik, meerwaarde op aandelen, misbruik notionele intrestaftrek)

Daarnaast zal er ook aandacht besteed worden aan VZW (onterecht gebruik), sportclubs en loontrekkenden die hun kosten bewijzen.

Hiermee wordt door de administratie een zoveelste signaal gegeven aan het bedrijfsleven dat de lakse houding bij fiscale controles ten einde loopt.

Het stond in de sterren geschreven, en vandaag lazen we het in de krant. Er werd zopas een wetsvoorstel ingediend om de waarde waarop het voordeel berekend wordt aan te passen om het misbruik van ‘onechte’ tweedehandswagens tegen te gaan.

In de aanvankelijke wetteksten werd verwezen naar factuurwaarde; waardoor 2e handswagens beter uit de berekening kwamen dan nieuwe wagens (zelfs als je die al meerdere jaren had). In de nieuwe regeling zal nu waarschijnlijk toch naar cataloguswaarde worden gekeken, met een jaarlijkse waardevermindering die forfaitair mag aangerekend worden.

Ik ben blij dat ons advies aan onze klanten om even te wachten met overhaast auto’s te verkopen hen een nutteloze belasting op inverkeersstelling heeft bespaard. Verder blijven wij dit advies voorlopig aanhouden tot ook de administratie haar richtlijnen uitvaardigt. Pas als de wet stabiel is en voldoende geweten is over hoe de fiscus zal controleren, kunnen we een gefundeerd advies terzake geven.

Laat me toe om toch ook even aan de klaagmuur te gaan staan, en de wetgever een veeg uit de pan te geven. Het is schandalig dat een maatregel die betrekking heeft op zoveel personen, op zo’n korte periode wordt geïmplementeerd. Zowel bedrijven als werknemers hebben totaal geen voeling met wat het effect hiervan zal zijn op hun budget, terwijl sociale secretariaten alle hens aan dek moeten roepen om ervoor te zorgen dat de eerste maandafsluiting correct kan verlopen. Een helse opdracht en bijna onbegonnen werk. Een inloopfase van enkele maanden was meer dan welkom geweest. Het had een betere wet opgeleverd en meer duidelijkheid!

Af en toe botsen wij op een interessante website, en die willen wij u natuurlijk niet onthouden.

http://data.gov.be/nl

De site brengt allerhande andere sites met statistische informatie bijeen. U vindt zo snel informatie voor bij voorbeeld businessplannen of marktonderzoek.

Er is de laatste zes maanden heel wat inkt gevloeid over de toepassing van de 309% boete-clausule. Misschien even een korte herhaling om aan te vangen.

Voordelen van alle aard, uitgekeerd loon of betaalde sommen, alsook onrechtmatige bevoordelingen van zaakvoerders of werknemers t.o.v. hun vennootschap, die niet worden verantwoord via een inkomstenfiche (zeg maar loonfiche), kunnen in de vennootschapsbelasting belast worden aan 309%. Kort gezegd, loon dewelke niet op een inkomstenfiche wordt gezet. Een gemakkelijk voorbeeld; je neemt 500 euro uit de geldlade van je vennootschap zonder dat je dit als loon kwalificeert t.o.v. de belastingen. Dit is uiteraard ‘zwart’ geld, en om dit te bestraffen bestaat er een taxatie in de vennootschap aan 309%. Deze taxatie wordt ook wel de geheime commissielonen-aanslag genoemd (geheim omdat niet altijd duidelijk is naar wie de sommen uitbetaald zijn).

In het voorbeeld lijkt dit duidelijk… maar wat veel klanten vergeten is dat deze 309% heel vaak om de hoek kan komen kijken. Laten we even dit voorbeeld nemen: een vennootschap stelt aan haar zaakvoerder een GSM ter beschikking en betaalt de volle pot van de rekening. De zaakvoerder belt er echter ook privé mee; dit privé-gebruik is een belastbaar voordeel alle aard. De zaakvoerder waardeert dit voordeel aan 150 euro (12,5€ per maand), maar bij een belastingcontrole stelt de controleur vast dat deze waardering nogal aan de lage kant is. De belastingcontroleur stelt dat het voordeel 200 euro moet bedragen… volgens de letter van de wet zou dan 50 euro aan 309% moeten belast worden.

De letter van de wet kan dus nogal streng zijn, en niet in overeenstemming met het doel van de wetgever. In het verleden werd dit altijd minnelijk opgelost door de onderwaardering te laten terugbetalen door de zaakvoerder aan de vennootschap.

Gedaan dus met deze ontsnappingsroute. Sinds enkele maanden heeft de fiscus beslist altijd de 309% toe te passen. Hiertegen kwam onmiddellijk fel protest.

De administratie besliste aanvankelijk om nadere toelichtingen te geven, hetgeen ze eind 2011 gedaan heeft via deze circulaire. Het komt erop neer dat tot 30/6/2012 een gedoogbeleid gevoerd wordt, waarbij taxatie bij de genieter nog mogelijk is. Vanaf 1/7/2012 wordt de taxatie aan 309% dan alsnog onverbiddelijk toegepast. Dit laat volgens de fiscus de belastingplichtige toe om nu in het reine te komen.

Heel deze problematiek blijft de gemoederen bij fiscalisten beroeren… en het is niet ondenkbaar dat met toepassing van de 309% er heel wat minder ‘akkoordverklaringen’ zullen volgen. Het uitvechten via gerechtelijke weg zal dan misschien eerder norm dan uitzondering zijn?

Zie ook:
http://cannaerts.wordpress.com/2011/11/02/de-aanslag-op-geheime-commissielonen-operatie-nultolerantie-is-ingezet-admb/
http://cannaerts.wordpress.com/2011/11/30/aanslag-geheime-commissielonen-misschien-toch-wat-licht-in-het-duister/

Er zijn vanaf 1/1/2012 nieuwe regels inzake studentenarbeid van kracht. Belangrijkste wijziging is dat nu 50 dagen mag gewerkt worden doorheen het jaar, vrij te kiezen door de student. Vroeger mocht de student maximum één maand werken in het groot verlof en een maand in de rest van het jaar.

Wij zien dat kinderen vaak helpen in de vennootschap van hun ouders zonder dat dit geofficialiseerd wordt. Ten eerste is dit sociaal rechterlijk niet correct, maar anderzijds fiscaal ook erg dom. Indien u immers uw kinderen als student laat werken in uw zaak, zullen zij fiscaal vriendelijke beloond worden. De wedde die hen wordt uitgekeerd is immers volledig aftrekbaar als beroepskost (loonkost) in de vennootschap (besparing van 34%), terwijl de wedde bij de student onbelast blijft (50 dagen loon valt onder het belastingvrije minimum). Bovendien gelden voor studentenarbeid verminderde RSZ tarieven. Een ideale manier dus om uw kinderen niet alleen te belonen voor hun arbeid, maar hen ook fiscaalvriendelijk vooruit te helpen.

Dankzij de nieuwe regels kunnen u kinderen nu ook veel flexibeler ingezet worden in uw vennootschap. Ik denk bij voorbeeld aan elke zaterdag, of een weekje Kerst, een weekje Pasen en zes weken groot verlof… enfin, de mogelijkheden zijn enorm.

Zijn er ook nadelen? Jawel, als er nog geen personeel tewerk gesteld wordt in de vennootschap, zit je met een heleboel extra administratieve lasten (arbeidsreglement, aansluiting bij een sociaal secretariaat, verkrijgen van een RSZ inschrijvingsnummer,…). Er mag ook slechts 50 dagen als student gewerkt worden; als uw kind reeds plannen heeft om als student bij te klussen, moet je opletten dat de 50 dagen niet overschreden wordt, want dan worden opeens wel de hoge RSZ tarieven van toepassing en riskeer je dat het kind niet meer fiscaal ten laste is.

Ook opletten: dit fiscaal leuk ideetje kan enkel in een vennootschap toegepast worden. Er is immers een irritant addertje onder het gras bij eenmanszaken. Indien u als eenmanszaak uw kinderen inschrijft (en dus loonkost als beroepskost inschrijft), kunnen die kinderen nooit fiscaal ten laste zijn, zelfs als verdienen zij minder dan het grensbedrag.

Een tweede addertje: de fiscus is erg argwanend indien uw eigen kinderen werken in uw vennootschap. Zorg dus dat je kan bewijzen dat er effektieve prestaties zijn geleverd (je moet kunnen aantonen dat er gewerkt is, en dat het niet gaat om een fictief uitgekeerde bezoldiging… als je niet kan aantonen dat er gewerkt is, riskeer je dus boetes).

We richten tot slot je aandacht op enkele websites die alle regels m.b.t. studentenarbeid haarfijn uit de doeken doen: FOD Financiën, Student@work, Fgov.be.

De polemiek gaat al enige tijd mee… het begon met een concessiehouder van een bekend automerk dat voor de lancering van een nieuw model zijn klanten uitnodigde in zijn toonzaal. Zijn klanten konden bij een hapje en een drankje het nieuwe automodel komen bewonderen.

De fiscale wet is, zo lijkt op het eerste zicht, vrij duidelijk. Publiciteitskosten zijn volledig aftrekbaar (zowel in de inkomstenbelasting als wat BTW betreft). Kosten van onthaal daarentegen zijn slechts 50% aftrekbaar (inzake inkomstenbelasting), en de BTW op deze kosten is helemaal niet aftrekbaar (0%).

Om terug te komen op onze garagist, hij aanzag alle kosten van dit lanceringsevent als publiciteitskosten, dus ook wat de kosten van catering betrof, en hij recupeerde de kost dus volledig in zijn fiscale aangiften. De fiscus trok zwaar van leer, maar moest voor alle rechtbanken bakzeil halen. Zowel de rechtbank eerste aanleg, als het hof van beroep en zelfs het hof van cassatie bevestigde de zienswijze van de garagist.

De fiscus vatte de uitspraak van het Hof van Cassatie als volgt samen: “...herhaalt het Hof van Cassatie dat als kosten van onthaal dienen te worden aangemerkt de kosten gedaan voor onthaal en ontvangst, desgevallend gepaard gaande met vermaak of ontspanning, van aan het bedrijf vreemde bezoekers, inzonderheid klanten en leveranciers, met het oog op het bestendigen of verstevigen van zakelijke relaties. Daarenboven verduidelijkt het Hof dat wanneer de betrokken activiteit hoofdzakelijk en rechtstreeks tot doel heeft potentiële kopers in te lichten over het bestaan en de hoedanigheden van een product of dienst met de bedoeling de verkoop ervan te bevorderen, zij een reclame is waarvan de kosten niet voor aftrek uitgesloten zijn. Het Hof stelt hierbij dat het feit dat betreffende reclame niet rechtstreeks gericht is tot de eindkoper hieraan niet in de weg staat.”

Ons inziens is dit erg duidelijk; in geval een evenement de verkoop van producten of diensten wil bevorderen, dient het aanzien te worden als publiciteit en niet als kosten van onthaal. De kosten zijn dan ook volledig aftrekbaar in de inkomstenbelasting, en de BTW is volledig recupereerbaar.

Maar wat blijkt… de administratie weigert zich neer te leggen bij de uitspraak van de 3 rechtbanken. De administratie houdt vol dat kosten van catering niettemin altijd vallen onder de aftrekbeperking. De rechtsonzekerheid blijft bestaan, en dit verhaal zal ongetwijfeld nog een staartje krijgen.

Bron: Fisconet (Beslissing BTW nr. ET 120.663 dd. 02.12.2011)

In een ruling bevestigt de administratie dat forfaitaire onkostenvergoedingen wel degelijk kunnen, zelfs indien ze afwijken van de vergoedingen zoals ze door de RSZ worden toegelaten.Weliswaar is een ruling niet algemeen bindend, maar wat we leren uit het verhaal is dat, mits de nodige toelichtingen worden verstrekt, het niet onmogelijk is om af te wijken van de RSZ-bedragen.

Let wel, voorzichtigheid is hier erg geboden. In het geval van de ruling wordt er niettemin een zware administratie gevoerd door het bedrijf (indeling in functieklassen, nominaal bijhouden van de lijsten, en uiteraard vermelding op de individuele inkomstenfiches). Vergeet ook nooit uit het oog dat de sanctie, indien de administratie niet akkoord gaat met de forfaitaire onkostenvergoeding, de zware taxatie aan 309% is!

Bron: Fisconet (Voorafgaande beslissing nr. 2011.128 dd. 10.05.2011)